E pyeten dervishin:
"A falesh?"
Dervishi iu tha me nxitim:
"Bajram, n’Bajram"
E pastaj e pyeten:
A pinë?
Dervishi ngadalë dhe me hezitim i tha:
"Aksham, n’Aksham"
Të kënaqur, se paragjykimet e tyre gjetën përgjigjet, u
larguam me nxitim që ta përfolin dhe përbuzin dervishin.
E miku i dervishit, që tër kohen rinte pran, e pyeti:
"Pse iu përgjigje kështu?"
Dervishi ia shpjegoj:
"Ata i shohin gjera ashtu si janë vetë. Me pa pasë
sabër, iu kisha thënë:
Ç’do herë që i drejtohem Zotit është për mua festë (Bajram),
e ç’do natë kur bëj hizmet dehem nga dashuria për Atë (HU)."
Miku buzëqeshi dhe vazhdoj:
E me pa vetë për agjërimin?
Dervishi:
Ke e s’ke Ramazan, agjëroj për ditë nga neveri ndaj
përbuzësëve, hidhërimi ndaj përfolësve, gjykimi ndaj paragjykuesëve dhe gërdia
ndaj kundërmimit të dyfytyrëshve. E Iftarin e kam faljen për ofenduesin, dua
për gabuesin, se në secilin e shoh sprovën e Krijuesit. Për Syfyr konsumoj:
Nderim për Zotin, Betimin se përveç Zotit, zot nuk ka, nijetin për gjithë të
mirën ......
U ndal këtu dervishi, e shikoj mikun me kujdes e vazhdoj:
"E nëse për bukë e ujë më pyet, ato i ka rregulluar
feja.".
